X
تبلیغات
بیست و یک گرم - نقد فیلم/ "در امتداد شهر"
بیست و یک گرم
... می گویند همه ما در لحظه مرگ 21 گرم سبک تر می شویم.همه , 21 گرم.وزن یک سکه , وزن یک تکه شکلات , و

آشفتگی روایت در فضا سازی خوش آب و رنگ

" در امتداد شهر" با نام اولیه " شش نفر زیر باران" فیلم تازه علی عطشانی ، ویژگی های مشترکی با فیلم قبلی او یعنی " دموکراسی تو روز روشن" دارد.

این شباهت از منظر مضمون دو فیلم نیست ، بلکه حواشی دو فیلم ، شیوه ساخت و شمایل عمومی دو فیلم به این مقایسه ناگزیر راه می دهد.این حواشی از مرحله پیش تولید آغاز شده و کم کم می رود تا سبک جدیدی در فیلمسازی و بازار یابی در سینمای ایران را رقم بزند.سبکی که دیگر می توان انگ و نام علی عطشانی را بر آن  نهاد.
در مرحله پیش تولید صحبت از حضور بازیگر زن سریال کره ای " جومونگ" به میان آمد.همین امر نام فیلم را بر سر زبان ها انداخت و حتی با وجود منتفی شدن موضوع ( که از قبل نیز قابل پیش بینی بود) بر وجه تبلیغاتی فیلم افزود و کنجکاوی هایی بر انگیخت.ویژگی دیگری که شباهت های دو فیلم متاخر عطشانی را افزون می کند ، بهره گیری از گروه پر شماری از بازیگران حرفه ای و نام آشنای سینمای ایران ، در نقش هایی اغلب کوتاه و گذراست.صد البته باید حضور محمد رضا گلزار به عنوان پول ساز ترین بازیگر حال حاضر سینمای ایران را به این سیاهه افزود.گلزار البته در " در امتداد شهر" نقشی پر رنگ تر دارد و اصلا نقش خود را بازی می کند.
از این ویژگی های مشترک که بگذریم، " دموکراسی تو روز روشن" و" در امتداد شهر" ضعف های مشترکی نیز دارند.هر دو فیلم از تشتت و آشفتگی در روایت رنج می برند.خرده قصه های هر دو فیلم چنان مورد توجه قرار می گیرند و با ربط و بی ربط به پیرنگ اصلی قصه پیوند می خورند که سنگینی حضورشان ، پیرنگ اصلی روایت را به حاشیه می برد.بزرگ ترین ایراد عطشانی در دو فیلم اخیر خود آن بوده که هر بار تصور کرده دارد آخرین فیلم خود را می سازد و گویی دیگر فرصتی برای طرح دغدغه های اجتماعی خود نخواهد داشت.به همین دلیل حجم زیادی از حرف ها و موضوعات اجتماعی را بر سر فیلم آوار کرده و همین امر به از هم گسیختگی چارچوب روایت در " در امتداد شهر" انجامیده است.عطشانی می کوشد به شیوه فوران حرف ها و ایده ها در خرده داستان های فرعی ( که به دلیل میزان بالای پرداخت ، قصه اصلی را تحت الشعاع قرار می دهند) مخاطب خود را بمباران اطلاعاتی کند.همین امر نکته ای است که فیلم های عطشانی را علیرغم ارزشمند بودن دغدغه های مطرح شده ، در سطح نگه می دارد و ناخواسته مانع از برقراری ارتباط مستمر فیلم با مخاطب می شود.به عنوان نمونه با حجم اطلاعات و قصه های فرعی مطرح شده در " در امتداد شهر" به راحتی می توان چهار یا پنج فیلم پر و پیمان ساخت.اما فشرده سازی این همه موضوع و حرف و ایده در قالب یک فیلم سینمایی باعث شده ، هیچ یک از این حرف ها و موضوع ها از پوسته گذر نکرده و به عمق ماجرا نرسند.به این ترتیب " در امتداد شهر" در شکافتن لایه رویی معضلات اجتماعی که داعیه پرداخت و به تصویر کشیدن آنها را دارد ناکام می ماند.
اما " در امتداد شهر " فیلم خوش آب و رنگی است.طراحی صحنه و لباس فیلم با بهره گیری از رنگ های تند و کنتراست های شدید رنگی  ، سواد بصری مخاطب را به چالش می کشد و نگاه او را بر پرده میخکوب می سازد.میزانسن ها و دکوپاژ فیلم اگر نه فوق العاده ، اما دستکم استاندارد است و نشان می دهد که عطشانی سینما و قواعد کارگردانی را بلد است.اگر این شناخت صحیح از سینما با شناخت زبان روایت همراه شود و عطشانی دست از اصرار  خود بر طرح موضوعات پرشمار در یک فیلم دست بردارد ، می توان امیدوار بود که فیلم هایش تاثیر گذاری بیشتری بر مخاطب داشته باشند.
منتشر شده در شبکه خبری هنرمندان-www.iranartists.org



ارسال در تاريخ چهارشنبه بیست و هشتم دی 1390 توسط مازیار فکری ارشاد

اسلایدر

دانلود فیلم